Kendime ait bir web sayfası yapmam önerildiğinde, bir an için de olsa paniğe kapıldığımı itiraf etmeliyim.

"Bunun bir çok sebebi var. Birincisi medyatik değilim. Karizmatik (bu lafa bayılıyorum. Şu sıralar çok moda) de sayılmam.

Hobilerimin arasında Samba Festivallerini izlemek yok örneğin. Sinek olmadığım için bar muhabbetlerini, fanatik olmadığım için de futbol geyiklerini yazamam. Güzelden anlamadığımı düşündüklerinden mi, yoksa güzelliğe prim vermediğim için mi nedir, yarışmalarda jüri üyesi yapmıyorlar beni. Aksi halde sizlere çok sıkı (Taş gibi anlamında değil) yazılar yazabilirdim.

Hele bir de geçmişin ünlü gençlik liderlerini filan tanımış olsaydım, ülkenin bugün içinde bulunduğu durumun kimin gözü yada kaşı yüzünden olduğunu yorumlayabilirdim. Fakat heyhat, anlatacak seks fantezim bile yok." dedim. "politika yazma da ne yazarsan yaz" diye kestirip attılar.

Oysa politika yazmak kolay iş. Kimsenin ciddiye aldığı yok. Ne üstüne alan var ne cevap veren. Magazin öyle mi? Yediden yetmişe herkes Televole seyredip, bol resimli hafta sonu ekleri okuyor. Gözler üstünüzde yani. Sibel Can'ın aleyhinde bir yazı yaz da bak. Taşa tutarlar adamı. Sokaktaki adama 3 tane köşe yazarı saydır, sayamaz. Bir de Kenan Erçetingöz'ü sor. 65 milyon tanıyor vallahi.

Milletvekilliğini boşver, başkanlık sistemine geçsek, Savaş Ay da aday olsa, Demirel'e fark atar. Geçen haftalarda bir gazetenin haftasonu ekinde bir köşe yazısı okudum, bu kadar olur. Yazı bittiğinde oturup hüngür hüngür ağladım. Memleketin yetiştirdiği bu nadide şahsiyetleri düşününce kendimi işe yaramaz bir böcek gibi hissettim.

Bu sebeple, bundan böyle bu sayfada, benim haftalık yazılarımı bulacaksınız. Seçim tamamen size ait. Beğenmezseniz girmezsiniz. Ama umarım beğenirsiniz.

Bu arada, beğeni ya da eleştirilerinizi iletmeyi ihmal etmeyin.